การจำเเนกไม้ดอกไม้ประดับ

การจำเเนกไม้ดอกไม้ประดับ
ไม้พุ่ม หมายถึง
ต้นไม้ยืนต้น มีอายุอยู่ได้นานหลายปี ลำต้นสูงไม่เกิน 6 เมตร มีลักษณะเป็นพุ่ม เช่น ดอกชบา ดอกนางแย้ม ฯลฯ

ไม้เถา หมายถึง
เป็น พันธุ์ไม้ที่มีลำต้นเลื้อยต้องอาศัยเกาะตามต้นไม้ใหญ่ ตามหลัก รั้ว หรือเรือนไม้ จีงจะทรงตัวอยู่ได้ เช่น ดอกการเวก ดอกช้องนาง ฯลฯ

ไม้ยืนต้น หมายถึง
เป็นพันธุ์ไม้ที่มีลำต้นขนาดใหญ่ แข็งแรง ความสูงประมาณ 6 เมตรขึ้นไป เช่น พยอม เหลืองอินเดีย ฯลฯ

ไม้น้ำ หรือพืชน้ำ หมายถึง
พืช ที่ขึ้นอยู่ในน้ำโดยอาจจะจมอยู่ใต้น้ำทั้งหมด หรือโผล่บางส่วนขึ้นมาอยู่เหนือน้ำ,ลอยอยู่ที่ผิวน้ำหรือเป็นพืชที่ขึ้นอยู่ ตามริมน้ำ ชายตลิ่ง นอกจากนี้ยังรวมถึงพืชที่เจริญเติบโตอยู่ในบริเวณที่ลุ่มน้ำขังแฉะอีกด้วย เช่น ใบเตย ดอกบัว ฯลฯ

ไม้เลื้อย หมายถึงพันธุ์ไม้ที่ไม่สามารถเติบโต และมีลำต้นหรือกิ่งก้านทรงเอง ได้เพียงลำพัง จะต้องอาศัยเกาะตามต้นไม้ใหญ่ ตามหลักต่าง ๆ หรือตามรั้วเป็นต้น ซึ่งอาจจะเป็นได้ทั้งพันธุ์พืชล้มลุก คือมีอายุไม่นาน หรือไม่เกิน 2 ปี หรือประเภทที่มีอายุนานปี เช่น โนรา พวงเงิน ฯลฯ

ไม้คลุมดิน หมายถึงพันธุ์ไม้ที่มีขนาดเตี้ย เล็ก ขยายพันธุ์ง่าย โตเร็ว แผ่ขยายออกด้านข้างเร็ว มีลักษณะเป็นพุ่มคลุมดิน มีความสูงประมาณ 0.30 เมตร

เครดิต  http://37suchada.blogspot.com/2009/09/blog-post_09.html